top of page
Merhaba! Ben Sermin.
8 Ocak 1997'de Antalya'da çiftçi bir ailenin kızı olarak dünyaya geldim.
Hepimizin tanıdığı sebze yemeyen, beden eÄŸitimi derslerinden kaçan,
aşırı yemek seçen çocuk bendim :) Zayıf bir bebekliÄŸim,
iri bir çocukluÄŸum vardı (yada hep bu yaftalanmıştı, bilmiyorum.)
8 yaşımdayken annemin mide kelepçesi taktırması ve bu vesileyle 13 kez ameliyat olması "kilonun ne kadar da korkunç bir ÅŸey olduÄŸunu" öÄŸretmiÅŸti bana. Kilo ve diyetin benim için bir travma olacağı o günden belliydi :)
Bugün anlıyorum ki; 12.sınıfa kadar grafiker olmak isteyen ben, tamamen bilinçaltı süreçlerin etkisiyle
annem için diyetisyenlik, sonra da psikoloji okumuÅŸum. Bu bir serzeniÅŸ deÄŸil. Ä°yi ki okumuÅŸum.
Çünkü biliyorum ki annem ve kendim gibi diyet kültüründen muzdarip onlarca, yüzlerce insana bugün
yardım edebilirim.
Sana biraz kendimi anlatmak istiyorum.
​
​
Benim hikayem 2012 yılında başladı...
2012 yılına kadar "kilo verme isteÄŸim" olsa da henüz yaÅŸ olarak küçük olmamın etkisi ile bu kararımı hiç hayata geçirememiÅŸtim. Fakat yine de ilk kez 11 yaşımdayken diyetisyene götürülmüÅŸ, zaten ergenlikten dolayı deÄŸiÅŸmekte olan bedenimi deÄŸiÅŸtirmem gerektiÄŸi öÄŸütlenmiÅŸti. 15 yaşında biraz daha aklım başıma gelmeye baÅŸladığında tartıda kendimi "Bu kiloyu vereceksin Sermin!" derken buldum. Aynı hafta, hiç zaman kaybetmeden bir spor salonuna üye oldum. Bir yıl boyunca kendi çabalarımla 8 kg verdim. Bir yılın sonunda bir uzmandan yardım alma kararı alarak diyetisyene baÅŸvurdum.
​
Haftada 3-4 gün cardio ve ağırlık antrenmanları içeren bir egzersiz planım vardı. Her pazar sabahı kimseler uyanmadan açık havada yürüyüÅŸe çıkıyor, gideceÄŸim yerlere yürüyerek gidiyor, asansör kullanmıyor, her hafta diyetisyenimle ve ek olarak psikoloÄŸumla görüÅŸüp sohbet ediyor ve bana uygun önerdikleri bilgilerden yararlanıyordum.
Diyetisyenime çok teÅŸekkür ederim çünkü beni yetersiz beslenme bataklığından o çıkartmıştı, kendisi hala ablam gibidir. Bana saÄŸlıklı beslenmeyi 6 ay gibi kısa bir sürede öÄŸretti. Toplam 1,5 yılın sonunda 18kg hafiflemiÅŸtim. Hem saÄŸlıklı beslenme hem de egzersiz hayatımın vazgeçilmez birer parçası olmuÅŸtu.
Önümde yenen tatlılardan, en sevdiÄŸim yiyeceklerden, her pazar olan fast-food rutinimden, hatta uykumdan fedakarlık yaptım. Herkes yemek yerken ben yiyemediÄŸim için yan odada sessizce aÄŸladığımı hatırlıyorum :)
O zamanlar kilo verme hedefime çok fazla odaklanmıştım, çok disiplinliydim, mükemmelliyetçiydim, beslenmeme karışan çevreme (ve en çok da kendime) asla eyvallahım yoktu, "ilk diyetim" olmasının etkisiyle de buzdağının görünen yüzünde "diyet iÅŸe yaramıştı" ve sonucun verdiÄŸi hazzı hiçbir yiyeceÄŸin veremeyeceÄŸini düÅŸünüyordum. Anlayacağınız beslenmem konusunda oldukça hassas davranıyordum.
Bu sürecin olumlu yönleri de oldu elbette;
o güne kadar aÄŸzıma hiç sürmediÄŸim sebzeler ile barıştım, egzersizi hayatıma kattım, sosyal iliÅŸkilerim iyileÅŸti, daha düzenli bir hayatım oldu, bu sayede okul notlarım iyileÅŸti, yaÅŸam kalitemin artmasını saÄŸladı ve kendimle barıştığımı "sanmama" vesile oldu. Tüm bunlar yaÅŸanırken henüz 15-17 yaÅŸ aralığındaydım :)
2015 yılında Acıbadem Üniversitesi Beslenme ve Diyetetik bölümünü kazandım. Beslenme Diyetetik lisansımın 1. senesinde Instagram'da "YeÅŸil Tabak" ismini kullanmaya baÅŸladım. Ä°lk kez 2016'da @yesiltabak olarak Instagram'da yer aldım. Halen aktif olarak paylaşımlarda bulunuyorum.
Beslenme ve diyetetik lisansımın 2. senesi, 2017'de YeÅŸil Tabak, Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından onaylanarak marka haline geldi. Aynı sene, Psikoloji çift anadal eÄŸitimime baÅŸladım.
Yeşil Tabak'ın kurulma amacını ve hedeflerimi merak edersen; "Neden Yeşil Tabak?" sorusunu severek cevaplamak isterim :)
Üniversitemin ilk senesinde yeni ÅŸehre alışmaya çalışırken kilo aldım, ama öyle çok deÄŸil, az bir ÅŸey :) Fakat bir önceki diyet tecrübem bana büyük bir "baÅŸarı" ile geldiÄŸi için; ufak da olsa kilo almak benim için bu baÅŸarıyı kaybetmekten fazlası deÄŸildi.
(O yıllarda henüz bunun farkında olmasam da...)
Üniversitemin ilk senesi bittikten sonra kendimle savaşımı resmi olarak baÅŸlattım.
Kalori saymamama raÄŸmen çok düÅŸük kalorili beslenerek, bazı "süper" besinleri takıntılı ÅŸekilde tüketerek, bazı besinleri takıntılı ÅŸekilde tüketmeyerek, aşırı egzersiz yaparak ve bazen sosyal hayatımdan feragat ederek saÄŸlığımı kaybettirecek bir kiloya düÅŸtüm. Reaktif hipoglisemi tanısı konmuÅŸtu. Aylık menstrual döngümü kaybetmiÅŸtim.
Ve en sonunda sıcak havada bayıldığımı hatırlıyorum.
Kilo verme giriÅŸimim 2. kez sonuç vermiÅŸti, ne kadar da azimli ve fit olduÄŸum ile ilgili olarak herkesten övgü yaÄŸmuruna tutuluyordum ve resmen ruhum okÅŸanıyordu. Ama saÄŸlığımı kaybettiÄŸimi ancak bayıldığım zaman kavrayabilmiÅŸtim. Bilinçli olarak tükettiÄŸim besinlerin miktarını arttırmaya baÅŸladım. Ruh halim o dönemler gerçekten de iyileÅŸmeye baÅŸlamıştı. Menstrual döngüm geri gelmiÅŸti ve hipoglisemi yaÅŸamıyor, her yemekten sonra el parmaklarım morarmıyordu. Ama hala
bu mutluluğumun pamuk ipliğine bağlı olduğunun farkında değildim.
Üniversitemin son senesinde okulda deÄŸildik, hastanelerde staj yapıyorduk. Ä°stanbul'da eviniz çalıştığınız yere minimum 2 saat uzaklıktaysa beslenme düzeniniz de, egzersiz düzeniniz de ister istemez bozuluyor. Tabii ki benimki de bozuldu. Her egzersiz yapamayışımda ve her "yasak besin" tükettiÄŸimde kilo aldığımı düÅŸündüm.
(Gerçekten de 3-4 kg almıştım. Dünyam başıma yıkılıyordu her tartıya çıkışımda) Mezun olurken bedenimden hoÅŸlanmıyor, acilen kilo vermem gerektiÄŸini düÅŸünüyordum. Tekrar...
Bir daha kilo verme giriÅŸimlerim hiç istediÄŸim gibi sonuçlanmamaya baÅŸladı. Üstelik bu kez sadece bedenimle ilgili deÄŸil, mesleki yeterliliÄŸimle ilgili de kaygılarım vardı. O sene online diyet danışmanlığı vermeye baÅŸlamıştım. Her yeni mezun diyetisyen gibi ben de tabii ki, geleneksel diyet yaklaşımı ile danışmanlık veriyordum. Okulda öÄŸrendiÄŸimiz "saÄŸlıklı beslenme" ile danışanın istediÄŸi ÅŸekilde hızlıca kilo vermek mümkün deÄŸildi. Kilo veriyorlardı ama medyada gösterilen hızda kilo vermek için 1000 kalori altında, saÄŸlığa hiç bir katkısı olmayan hatta zararı olan diyetler, detokslar vermem gerekiyordu. Çok ÅŸükür ki bu kötülüÄŸü onlara hiç yapmadım.
Çok ÅŸükür ki ticari kaygılarım, hiç meslek etiÄŸinin önüne geçmedi.
Ama verdikleri kilolar ne onları, ne de beni tatmin etmiyordu. O zaman bana baÅŸvuran danışanlarım, bugün bu yazdıklarımı okuyorsa umarım hala iyidirler. (Birkaçıyla daha sonra diyet dışı yaklaşımla da çalıştık:)
Benim kendimle ve mesleÄŸimle olan savaşım bu ÅŸekilde sürüp giderken 2020 oldu :) Hep beraberce eve kitlendik :)
Pandemi sürecinde, aile evine döndüm.
Birnevi eski Sermin de geri döndü. Çok disiplinli ÅŸekilde egzersiz yapıyor, eskisi gibi yetersiz beslenmesem de dönemin popüler diyeti aralıklı oruç yapıyor ve kendime karşı esnemez katı kurallarıma sıkı sıkı baÄŸlıydım.
Bir yandan da online olarak psikoloji lisansıma devam ediyordum.
Halam, ailemdeki sayılı küçük bedene sahip kadınlardan dersem yanlış söylemiÅŸ olmam sanırım. BebekliÄŸimden beri idoldür benim için. Pandemide aylarca aynı evde yaÅŸamıştık ve bana çok farklı farkındalıklar kazandırmıştı.
Yogaya baÅŸlamama vesile olması en büyük hediyesiydi bana. Dönüp baktığımda; diyet dışı yaklaşımla danışmanlık vermemin ilk adımını yogaya baÅŸladığım dönemde atmışım.
O sene; bedenimle iÅŸbirliÄŸi yapmak ne demek, bedenini dinlemek ne demek yıllar sonra ilk kez öÄŸrenmiÅŸtim. Yoga ilk farkındalıkların tohumunu atmama yardımcı oldu ama tabii ki bedenimle barışmam için tek başına yetmedi. Diyet serüvenim bir süre daha devam etti.
Karantinada tekrar kilo verince, tekrar her şey yoluna girdi (sandım) :)
2020'nin son aylarında 1 senelik taze bir diyetisyen ve birkaç aylık mezun psikolog olarak ilk iÅŸime girdim. Antalya'da hatrı sayılır bir otelde diyetisyen olarak çalışmaya baÅŸladım. Ancak iÅŸe kabul edildiÄŸimde otel henüz tadilat aÅŸamasındaydı ve danışan bakmıyordum.
Otelin içerisinde yer alacak olan vegan restoran için menü planlamaya ve tarif üretimine yardım ediyordum. Bu iÅŸten gerçekten de keyif alıyordum :)
O dönemde vegan beslenme kararı aldım. 2021 itibariyle vegan beslenmeye baÅŸladım.
Çalıştığım otelin vegan restoranı haricinde bir de detoks kısmı olacaktı. Detoks programları, sıvı beslenme programları uygulanacaktı ve bunun sorumlusu ben olacaktım. Benim otelde çalıştığım dönem boyunca detoks katının tadilatı hiç bitmedi. (Bundan asla ÅŸikayetçi deÄŸilim.
Çünkü o dönemler gerçekten köÅŸeye sıkışmış hissediyordum, detoks diyetlerinin zararlarını biliyordum,
bu etik kuralı nasıl ezip geçeceÄŸimi düÅŸünerek kendimi yiyordum ve bunu müdürlerime çaktırmamaya çalışıyordum. Kimse beni otelde zorla tutmuyordu ve istersem ayrılma ÅŸansına sahiptim. Ama günümüz Türkiye'sinde iÅŸ bulup iÅŸten ayrılmanın şımarıklık olarak algılanmasından çekiniyordum.)
Ben böyle kendimle çeliÅŸirken hiç beklemediÄŸim bir anda, hiç beklemediÄŸim bir ÅŸey oldu. Halam ile bir güzellik merkezine gittiÄŸimiz bir gün (hayatımda ilk kez güzellik merkezine gitmiÅŸtim) oradaki görevli kadın, bedenimi sözel olarak taciz etti. Bacaklarım da biraz kalındı. MesleÄŸimi kendi üzerimde de uygulasam iyi olurdu. Ne biçim diyetisyendim ben. (!)
Dumura uÄŸradım. Hiçbir ÅŸey diyemedim.
Eve döndüm. Ä°lk yeme atağımı o gün geçirdim.
Kontrolsüzce, yediÄŸimin tadını almayarak, yemek yememi durduramayacağımı hissederek, normalde yiyemeyeceÄŸim kadar çok ÅŸey yedim. Kadına çok öfkeliydim. Orada aÄŸzımdan dökülemeyen kelimeleri, beynimde tekrar edip duruyordum. Orada aklıma gelmeyen yüzlerce cevap, ÅŸimdi aklıma geliyordu. Geldikçe öfkeleniyor, yiyordum.
Bugün o kadına bu yaptığı için teÅŸekkür etmiyorum. Ama bu olay sayesinde kendimle olan iliÅŸkimi en baÅŸtan sorgulayacağım bir döneme girdim. Diyet dönemini, bu olay kapattı. Yeni bir sayfa açmamı saÄŸladı.
O günden sonra yeme ataklarım sıklaÅŸtıkça sıklaÅŸtı. Ve bu beni sezgisel yeme ile tanıştırdı.
Yukarıda anlattığım annemle, halamla ve kendimle ilgili olan tüm farkındalıklarım ve daha fazlası sayesinde bedenimle iliÅŸkimin neden/nasıl bozulduÄŸunu fark ettim. Bir süre online diyet çalışmalarımı tamamen durdurdum. Aynı dönemde otelde sınır ihlallerine maruz kalmaya baÅŸlayınca ve detoks listesi veremeyeceÄŸimden emin olunca oteldeki iÅŸimden de ayrıldım. Kısıtlamalar o dönemde bana hiç iyi gelmediÄŸi için 6 ay sonunda vegan beslenmeyi bıraktım. BaÅŸlangıçta vegan beslenmeyi bırakmaktan da çok korktum. Çünkü yüzlerce vegan takipçim vardı ve linçleneceÄŸimden emindim. Öyle de oldu.
Ama o dönemde tek önceliÄŸim kendimdim.
(Not: Vegan beslenme ve sezgisel yeme beraber yürütülebilir. Veganizme karşı deÄŸilim. Fakat bozulmuÅŸ yeme davranışından arınmak, bu kısıtlamalar eÅŸliÄŸinde pek kolay olmayacaktır.)
YavaÅŸladım ve tamamen kendi üzerimde çalışmaya baÅŸladım.
Yardım da aldım. Diyet düÅŸüncelerimi fark etmek, onları saÄŸlıklı düÅŸüncelere çevirmek, egzersizi bedenimi deÄŸiÅŸtirmek için deÄŸil de bedenimi onurlandırmak için hayatıma dahil etmek ve bunu yaparak nasıl mesleÄŸimi icra edebilirim diye araÅŸtırarak geçirdim birkaç ayımı.
2-3 ay içerisinde "online diyet dışı danışmanlık" sistemimi oturttum ve 2021'in Kasım ayından itibaren bu yolla hizmet veriyorum.
Diyet kültürünün 15, hatta 8 yaşımdan beri bende açtığı yaraları sarmak tabii ki 2-3 ay içinde gerçekleÅŸmedi.
Bugün 22 Temmuz 2022, 25 yaşındayım. Daha yeni yeni idrak ediyorum; bedenimden memnun olmam veya saÄŸlıklı olmam için zayıf olmam gerekmediÄŸini. Ama her farkındalık, iÅŸimi biraz daha kolaylaÅŸtırmaya devam etti, ediyor :) Her danışanımda biraz daha kendimi gördüm. Ben onları sardım, onlar beni sardı. Yol güzel. Hala yoldayım :)
Åžu sol tarafta gördüÄŸün küçük kız çocuÄŸunun kendi bedeninden koparılmasına bugün hala öfkeliyim. Kadının, kadına yaptığı sözel ÅŸiddete öfkeliyim.
Diyet medyası tarafından bedenlerimize düÅŸman edilmemize öfkeliyim.
Tok olmanın hata, acıkmanın iradesizlik olduÄŸunu düÅŸündüren diyet zihniyetine öfkeliyim. Beni benden ve seni senden uzaklaÅŸtıran diyet kültürüne öfkeliyim.
Aşırı zayıfladığım dönem için, bayıldığım için, yemek yememek uÄŸruna kendimi odaya kitleyip aÄŸladığım için, yeme atağı geçirdiÄŸim için, kilo aldığım için, detoks departmanında kendimle çeliÅŸtiÄŸim için, güzellik salonundaki kadına cevap veremediÄŸim için, kısacası hiçbir ÅŸey için piÅŸman deÄŸilim.
Bazen kötü görünen olaylar, toksik insanlar, negatif duygular sana bir ÅŸey öÄŸretmek için gelirler başına.
Diyet dışı yaklaşım ile kendime yardım ettiğim gibi, sana da yardım etmek isterim.
Tesadüflere inanmam; eÄŸer buraya kadar geldiysen hoÅŸgeldin :)
Bilgi almak istersen beklerim.
Sevgiler, Sermin.
bottom of page